Dikke vlokken dwarrelen naar beneden. Maar hé wat zie ik. Is één kabouter nog wakker?
Nee het is geen kabouter, maar het is Fredje.
Maar wat is dat nu?
Fredje heeft zijn jas aan, en een muts op. Hij heeft zijn pyama nog helemaal niet aan.
Hij zit voor het raam, te kijken naar de sneeuw.
Moet jij niet naar bed Fred?
Nee Fredje heeft een plannetje. Het is bijna Kerst, en hij wil de kabouters verrassen.
Hij wil de grootste kerstboom van het bos omzagen en meenemen.
Die moet hij helemaal aan de andere kant van het bos halen.
De slee en een zaag liggen al klaar.
Fredje wacht tot hij zeker weet dat iedereen slaapt.
Stilletjes loopt hij het huis uit, neemt de zaag en de slee mee, en gaat op weg.
Het sneeuwt niet meer, maar de bomen en de paddestoelhuisjes zijn mooi wit.
Fredje stapt stevig door.
In de sneeuw zie je de voetstappen en lange strepen van de slee.
Eindelijk… daar staat ie! De grootste kerstboom van het bos.
Vlug begint hij te zagen. Pff wat een werk, en wat krijgt ie het warm.
Had ik dit niet beter samen met de kabouters kunnen doen?
Nee, natuurlijk niet, dan is het toch geen verrassing meer.
Fredje zaagt en zaagt maar door. En ja kr…aaaaak hoort Fredje.
Nu nog even doorzagen. Maar dan oei, wat gebeurt er nu? De boom valt om.
Fredje wil snel wegrennen, maar hij zit vast in de dikke sneeuwlaag.
Bam de boom ligt op de grond, met…. Fredje eronder. Au au mijn been…..roept Fredje.
Oooh wat nu.
Hij probeert zijn been onder de boom weg te trekken, maar het lukt niet. De boom is veel te zwaar.
Dikke tranen van verdriet rollen over zijn wangen. Hij roept “Help help” maar niemand hoort hem.
In het kabouterbos worden de kabouters wakker. Ze zien overal sneeuw.
Ze dansen in het rond, en gooien elkaar met sneeuwballen.
“Hé Fredje is nog niet wakker” Zullen we ‘m eens ff met sneeuw wassen, roept één van de kabouters.
Met zijn allen rennen ze naar Fred’s huisje.
Maar…. Waar is Fredje? Zijn bed is netjes opgemaakt, en zijn pyama ligt opgevouwen op het kussen.
“ Fredje …waar ben je?.” Dan roept één van de kabouters
Kijk hier eens… voetstappen en strepen. Van wie zijn die voetstappen?
De kabouters volgen de voetstappen, steeds verder het bos in. Ze begrijpen er niets van.
Is Fredje weggelopen? Vond hij het niet leuk meer bij de kabouters?
Waarom heeft hij dan niets gezegd?
De kabouters willen vrolijke Fredje niet missen, en verdrietig lopen ze verder.
Om beurten roepen ze “Fredje…..Fredje.. “ en tegelijk blijven ze doorlopen en de voetstappen volgen.
Ze roepen weer “Fredje…..Fredje..!!” Wat is dat?
Hoor ik wat, roept één van de kabouters, of is dat de wind?
Ze staan muisstil, en ja hoor daar horen ze het weer.
Het klinkt als: ” Hellup...” En weer horen ze “Hellup..”.
De kabouters beginnen te rennen, en dan zien ze een omgevallen boom en een sleetje.
En wat nog meer? Fredje!!! Wat zijn ze blij dat ze ‘m gevonden hebben.
Vlug proberen ze Fredje te bevrijden.
Met zijn allen duwen ze de boom een eindje omhoog, en één van de kabouters trekt aan Fredje’s armen.
